--> - خداوند مختار است كه كيفر را از كسى بردارد ، همان‌طور كه صاحب دين مختار است كه از طلب خود دست بكشد فقط كفارند كه در آتش جهنم جاودان هستند . بنابراين شريف مرتضى مىگويد : همه اتفاق‌نظر دارند كه مجازات كافران قطعى است و كيفر و عقاب گناهكارى كه اهل نماز است قطعى و حتمى نيست ، زيرا عقل ، بخشيدن او را جايز مىداند و هيچ روايت و حديثى مبنى بر قطعى بودن مجازاتش وارد نشده است . نگاه كنيد به مصدر پيشين : 38 . بنابراين مؤمن گناهكار ، سرانجام آمرزيده مىشود . شريف مرتضى در اين مورد مىگويد : كسى كه سزاوار پاداش باشد دائما به او مىرسد و هركس مستحق پاداش و كيفر باشد و در عرصه قيامت حاضر گردد ، از عفو و بخشش خداوند بهره‌مند مىشود يا در همان ابتدا آمرزيده مىشود يا پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم از او شفاعت مىكند ، چرا كه شفاعت از آن اوست . شفاعت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم در جهت كاهش ضرر و زيان و بدى است و براساس اعتقاد معتزله ، ايشان براى افزايش سود و بهره ، شفاعت نمىكند . زيرا در اين‌صورت بايد در حق پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم هم شفاعت كنند . در صورت عدم بخشش خداوند و شفاعت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم - كه از آن به خداوند متعال پناه مىبريم - فرد ابتدا به سزاى اعمالش مىرسد و سپس به ثواب دائم و هميشگى برگردانده مىشود كه اين بر خلاف اعتقاد معتزله در مورد احباط و نابودى پاداش ، در اثر كيفر و مجازات است . مراجعه كنيد به الاصول الخمسة قاسم بن ابراهيم معروف به رسى ( در ضمن مجموع رسائل العدل و التوحيد ) : 81 ، همچنين نگاه كنيد به نظر او در مورد شفاعت در كتاب الجمل : 39 و نظر معتزله در شرح الاصول الخمسة : 688 . معتزله مىخواستند از روايت شيخ مفيد و تهمتى كه به آنها زده بود ، رهايى يابند ، شيخ مفيد گفته بود كه معتزليها معتقدند كه انسان صالحى كه هزار سال از عمرش را با اطاعت و عبادت خداوند سپرى مىكند ، به علت انجام يك گناه كبيره و توبه نكردن از آن ، وارد آتش خواهد شد . -